ینگه دنیا

سه شنبه سوم سپتامبر

جورج کلونی از بایدن برای کناره‌گیری از انتخابات تقدیر کرد: گذشتن از قدرت آسان نیست
جورج کلونی، هنرپیشه سرشناس هالیوود که یک ماه پیش درخواست علنی او برای کناره‌گیری جو بایدن از نامزدی حزب دموکرات، بسیار خبرساز شده بود اکنون می‌گوید تنها چیزی که در تاریخ به یاد خواهد ماند این است که جو بایدن با «تواضع» از قدرت گذشت ... جورج کلونی که از شهرت خود برای جمع‌آوری کمک مالی به حزب دموکرات استفاده می‌کند گفته «مهم نیست» که او و دیگران چه نقشی در مجاب کردن جو بایدن داشتند، بلکه مهم «از خود گذشتگی» آقای بایدن است که توانسته «راه بهتر برای آینده» را بر «ماندن در قدرت» ترجیح دهد ...
جو بایدن، رئیس‌جمهوری آمریکا، ماه گذشته و با وجود کسب آرای لازم درون حزبی برای نامزدی دموکراتها در انتخابات نوامبر امسال از ادامه رقابت ها انصراف داد و کامالا هریس، معاون خود را به عنوان نامزد حزب پیشنهاد کرد...
آقای کلونی که یکی هنرمندان اصلی یاری‌رسان به حزب دموکرات برای تبلیغات و جمع آوری کمک‌های مردمی است در تیرماه طی یادداشتی که روزنامه نیویورک‌تایمز منتشر کرده بود، نوشت: «گفتنش دردناک است اما جو بایدنی که در مراسم جمع‌آوری کمک مالی سه هفته پیش دیدم به هیچ‌وجه به جو بایدن ۲۰۱۰ و یا حتی جو بایدن ۲۰۲۰ شباهتی نداشت...

شنبه سی و یکم آگست

چرا ستاد انتخاباتی کامالا هریس بر باز بودن میکروفون در مناظره با ترامپ اصرار دارد
کامالا هریس و دونالد ترامپ قرار است ماه آینده در اولین مناظره انتخابات ریاست جمهوری خود با هم رقابت کنند اما ستادهای انتخاباتی آنها هنوز بر سر موضوعات تدارکاتی – و مشخصا نحوه به کارگیری میکروفون‌ها - با هم درگیر هستند. ستاد انتخاباتی ترامپ در حال حاضر اصرار دارد که وقتی یکی از دو طرف صحبت می‌کند، میکروفون طرف دیگر بسته شود. این مقرراتی است که با اصرار جو بایدن، نامزد مستعفی حزب دموکرات، در مناظره با ترامپ مطرح شد. در آن زمان ستاد ترامپ با این درخواست موافقت کرد. انگیزه ستاد بایدن این بود که مانع از آن شود که طرفین صحبت همدیگر را قطع کنند. مناظره جنجالی این دو در مبارزات انتخاباتی ۲۰۲۰ با وقفه‌های مکرر همراه بود و بایدن به رقیب خود گفت: «دهانت را ببند، مرد!»
برخی تحلیلگران می گویند تمایل ستاد آقای ترامپ برای حفظ قاعده خاموش کردن میکروفون در مناظره با هریس در ۱۰ سپتامبر ممکن است به این دلیل باشد که در مناظره با بایدن باعث شد عملکرد او ملایم‌تر از آن باشد که پیش بینی می‌شد زیرا این قاعده مانع از وقفه‌های مکرر در مناظره شد و استقبال مثبت شنوندگان از ترامپ را در پی آورد. ...
در حالیکه تنها دو هفته تا این مناظره باقی مانده، ستاد هریس می‌خواهد قواعد مورد توافق را تغییر دهد تا میکروفون هر دو نامزد در تمامی طول مناظره باز باشد. اما این تغییر چه نفعی برایشان دارد؟ به طور کلی، آنها معتقدند که اگر میکروفون‌ها باز باشد شاید تلویزیون آقای ترامپ را بدون فیلتر و حتی شاید بدخلق نشان دهد که اظهارات تندش هنگام حرف زدن خانم هریس ادامه دارد. ...

جمعه سی ام آگست

هریس در مصاحبه با سی‌ان‌ان از کارنامه خود در کاخ سفید دفاع کرد
کامالا هریس، معاون رئیس جمهور آمریکا، در اولین مصاحبه از زمانی که نامزد حزب دموکرات در انتخابات ریاست جمهوری شده، ازکارنامه خود در زمینه مهاجرت و اقتصاد دفاع کرده و به دونالد ترامپ، رئیس جمهور سابق، حمله کرده است. خانم هریس استدلال کرد که دولت بایدن توانسته اقتصاد را بعد از همه‌گیری کووید «به وضعیت عادی بازگرداند» و عبورهای غیرقانونی از مرز را در ماه‌های اخیر کاهش داده است ... خانم هریس همچنین در برابر این ادعا که مواضع او در زمینه سیاست‌گذاری «تغییراتی» کرده مقاومت کرد و بر این حرف خود پافشاری کرد که رئیس جمهوری «برای همه آمریکایی‌ها خواهد بود.» وقتی از او سوال شد که چرا مواضعش در سال‌های اخیر تغییر کرده گفت: «فکر می کنم مهمترین و قابل توجه‌ترین موضوع در زمینه سیاست‌گذاری و تصمیم‌های من این باشد که ارزش‌هایم تغییری نکرده‌اند.» ... خانم هریس متعهد شد که فردی «که جمهوری‌خواه است» را در کابینه خود بگنجاند تا به قولش برای اینکه رئیس جمهوری «برای همه آمریکایی‌ها» باشد عمل کرده باشد. ...

جمعه بیست و سوم آگست

کامالا هریس نامزدی حزب دموکرات را پذیرفت؛ دونالد ترامپ او را «مارکسیست رادیکال» خواند
کامالا هریس، معاون رئیس جمهور آمریکا، در سخنانی در آخرین شب مجمع ملی حزب دموکرات در شهر شیکاگو نامزدی این حزب در انتخابات ریاست جمهوری پنجم نوامبر را پذیرفت. او در سخنرانی خود از جمله گفت که هر کاری «لازم باشد» در برابر تهدید ایران انجام خواهد داد. ...
او جای دیگری گفت: «در این انتخابات، کشور ما یک فرصت ارزشمند و گذرا برای عبور از تلخی‌ها، بدبینی‌ها و نبردهای تفرقه‌انگیز گذشته دارد. فرصتی برای ترسیم مسیر تازه‌ای رو به جلو. نه به عنوان یک حزب یا جناح، بلکه به عنوان مردم آمریکا.» ...
در عین حال اعتراضات مربوط به جنگ غزه در مقابل محل گردهمایی حزب در شیکاگو ادامه داشته است. معترضان بر مخالفت خود با حمایت آمریکا از اسرائیل در این جنگ تمرکز دارند. ...
در روز سه‌شنبه تظاهراتی در نزدیکی کنسولگری اسرائیل در شیکاگو به نزاعی میان معترضان و پلیس منجر شد و طی آن چندین نفر بازداشت شدند ...
خانم هریس در سخنرانی خود گفت که او و جو بایدن تلاش می‌کنند طرح آتش‌بس را به نتیجه برسانند.

یکشنبه هیجدهم آگست

از همان روزی که چهار هفته پیش بایدن از شرکت در انتحابات کناره گیری کرد و کامالا هریس بجایش وارد میدان شد، ترامپ شروع کرد به بدگوئی و فحش دادن به شخص او! و از همان زمان هم زمزمه هائی از سردمداران حزب جمهوری خواه و طرفدارش (و خیلی های دیگر) بگوش می خورد که نصیحتش میکنند تا از انتقادات شخصی بپرهیزد و روی مسائل و مشکلات مملکت و راه حل پیشنهادی خودش صحبت کند. این البته پند و اندرز خوب و معقولی بنظر میرسد. مگه نه؟!

بطور کلی بله. ولی نه برای این مفسد فی الارض. آخه باید توجه داشت که این عوامفریب، زندگیش، فلسفه اش، حکومتش، ووو بر پشت صفات اهریمنی دروغ و ریا و خودپرستی وتوهین و تحقیر دیگران ووو قرار گرفته و باین ترتیب توانسته ملیونها آدم را خر کند. (من هنوز هم خیال میکنم این سراب است). او اصلا راه دیگری در زندگی نمیشناسد

شنبه هفدهم آگست

20 خورداد 1385: دیروز نهار منزل یک خواهرزاده بودم که ساعتها بطول کشید چون نه تنها خوردیم و گفت وگو کردیم و چرت زدیم بلکه عصر که شد هوس دیدن مترو را کردیم. این بود که به میدان هفتِ تیر رفتیم و یکی را سوار شدیم و برگشتیم. همانطور که گفته بودند خیلی مدرن و تمیز بود. گویا در حال حاضر سه خط مترو در جهات مختلف تهران در رفت و آمد است. خطی را که ما سوار شدیم شاید بیش از دو سالی نداشته باشد. پیش خود گفتم خدا کند سال دیگر هم به همین خوبی و تمیزی باشد چون با کمی توجه معلوم بود که زمینهای ایستگاه به تمیزی روز اول نبودند! ضمنا نکته ای ذهن ما را بخود مشغول داشت و آن این بود که اثری از دست شوئی و توالت ندیدیم. اول دنبال تابلو گشتیم ولی خبری از آن نبود. بعد از این و آن پرسیدیم که جواب منفی شنیدیم. گویا طراحان مترو تشخیص داده اند که به دست شوئی احتیاجی نیست!

دوشنبه دوازدهم آگست

هفتم خورداد 1386: شاید یادتان باشد پارسال گفته بودم که یک پارک نزدیک اینجا هست که من گاهی به آن سر میزنم. در آن زمان زمین بازی آنجا را که قبلا خاکی بوده و بعد سیمانی کرده بودند و هیچیک خوشایند نبود، بعدا با قطعات اسفنجی سفت و کلفت پوشانده بودند که قشنگ و مفید بنظر میرسید. خوشوقتم بگویم که هنوز هم سر جایشان هستند!
یکشنبه عصر رفته بودم به یک مجلس پرسه برای یکی از افراد فامیل که در آمریکا فوت کرده بود. این نیز فرصت خوبی بود برای تجدید دیدار با دوستان قدیم و جدید. کاشف به عمل آمد که جسد آن روانشاد طبق وصیت خودش سوزانده شده است. این واقعه مرا بفکر فروبرد. دیده و شنیده ایم که هموطنان خارج از ایران را پس از مرگ گاهی در خارج دفن میکنند و گاهی جسد را برای دفن کردن به ایران می آورند، ولی فکر میکنم این راه سوم یعنی سوزاندن راه بهتری باشد

جمعه نهم آگست

پنجم خورداد 1386: باز هم طبق معمول سنواتی روز پنج شنبه گذشته در جلسه نهار فارغ التحصیلان دانشکده فنی حاضر و موفق شدم دو همکلاس دیگر را پس از چهل سال به بینم. واقعه جالب تر آن بود که موقع رفتنم به رستوران اتفاق افتاد. تازه از خانه بیرون آمده و پارک بهجت آباد را پشت سر گذاشته بودم که یکدفعه با یک پل عابر پیاده مدرن روبرو شدم که روی بلوار کریمخان زند و در تقاطع خیابان حافظ زده شده بود. پلی دیدم نو و قشنگ با پله های برقی، پوشیده شده با پلکسی گلاس، با کولر وتزئینات داخلی از قبیل تابلوهای عکس و نقاشی و حتی چند صفحه تلویزیونی (فکر میکنم برای آگهی های تجارتی)، و نیز یک ماشین نوشابه و یک محافظ اونیفورم پوش. در حالی که در دل تحسین میگفتم از آن طرف پل پائین آمدم وسر چهار راه را نگاه کردم. این از آن چهارراه های نادری است که چراغهایش به موقع سبز و قرمز میشوند (خیلی از چهار راهها چراغ چشمک زن دارند)، راننده ها پشت خطکشی توقف میکنند (بعلت حضور پلیس!) و پیاده ها به راحتی و بموقع خود خیابان ها را قطع میکنند (از نوادر روزگار!). وقتی چشمم به عبور مردم از خطکشی عابر پیاده افتاد و روی آن پل کذائی که چند قدم آنطرف تر قرار داشت کسی را ندیدم یکدفعه یکه خوردم. پل عایر پیاده را باید دور از چهار راه ها ودر محلی ساخت که مردم راه دیگری برای قطع خیابان نداشته باشند، نه اینجا. عجب معمائی! ولی خوب پیش خود گفتم حتما مصلحتی در کار است که عقل ناقص حقیر به آن قد ندهد. این بود که از دوست مهندسی در رستوران کمک خواستم. جوابش صریح و ساده بود. اوگفت اگر هم این پل برای عابرین بیفایده باشد حتما برای مقاطعه کار آن پر فایده بوده است!

در فضای نظرات روز 14 آوریل 2009 که این گزارش ظاهر شد دوستی نوشت: جالب بود، البته گاهی برای پز دادن هم بد نیست! و من جواب دادم: بله جناب، ما هیچ بخیل نیستیم هر چه میخواهند پز بدهند! ولی پل را بین دو تا چها راه بسازند که هم پز باشد هم استفاده!

دوشنبه پنجم آگست

گروهی بنام "جمهوری خواهان طرفدار هریس" دارد شکل میگیرد که مرا خیلی دلگرم کرده. چرا که از روز اول داشتم در ذهن خود دنبال اینجور آدمها می گشتم. یعنی دنبال چند نفر (یخوانید چند ملیون!) از حزب جمهوری خواه که از اخلاقیات بوئی برده باشند و بتوانند با کمک اهالی حزب دموکرات آن مفسد فی الارض را مطرود کرده بزباله دانی تاریخ بسپارند. البته تا بحال هم تعدادی حرفش را زده اند ولی کافی نبوده. و حالا ما امیدوار شده ایم که آنقدر تعدادشان بالا رود تا بتوانند یک آدم حسابی بکاخ سفید بفرستند. گوشی دستتان باشد. ضمنا برایمان دعا کنید!

شنبه سوم آگست

دیروز ایمیلی از یکی از افراد فامیل داشتم که احوالپرسی میکرد و اینکه مدتیست حبری ازمان ندارد. بلافاصله جواب زیر را برایش فرستادم:

بد نیستیم. بقول معروف: می پلکیم! ولی باز هم بقول معروف
جوجه بهاری نیستیم We are no spring chicken
بعدا پیش خود فکر کردم که آنرا اینجا هم بیاورم چون مدتیست من دارم در باره دنیا و آخرت و آمدن و رفتن و اینجور چیزها مطلب می نویسم و ممکنست بعضیها خیالهای بد بد بسرشان بزند! ضمنا لازم شد در باره این اصطلاح شرحی نیز بیاورم:

Spring chicken
(slang) A young or youthful person. (A "spring chicken" refers to a young chicken.)
Used primarily in negative constructions to indicate that someone is no longer young. I'm no spring chicken, so I can't stay out till 2 AM drinking and dancing anymore.
I'm sorry, kids, I need to take a break.
I can't keep up with you spring chickens anymore!

(اصطلاح عامیانه) آدمی جوان. معمولا بار منفی دارد و میگوید طرف، دیگر جوان نیست!
دیگر نمیتوانم تا نیمه شب رقص و پایکوبی کنم
متاسفانه باید بنشینم و استراحت کنم
دیگر نمیتوانم مثل شما جوجه های بهاری باشم