ینگه دنیا

چهارشنبه ششم مارس

(مقدمه: اینرا هم که قبلا پی دی اف کرده بودم ولی مخفی ماند، حالا می تواند بدردمان بخورد! ضمنا فکر نمیکنم احتیاجی به بر شمردن محسنات اینترنت باشد چون همگی می شناسیم. حافظ فرماید: عیب می جمله بگفتی هنرش نیز بگو -- نفی حکمت مکن از بهر دل عامی چند. و من آنرا در مورد اینترنت وارونه کرده میگویم: حسن وی جمله بگفتی بدیش نیز بگو!)

(29 اکتبر 2009) نکاتی از گزارش مصاحبه ای را با یکی از مخترعین اینترنت می بینیم:
س: خب، بعد از شروع، به شرکت اِ تی اَند تی مراجعه کردید ولی علاقه ای نشان ندادند، بله؟
ج: بدتر! گفتند این سیستم اصلا کار نمیکند. اگر هم کار کند ما کاری بکارش نداریم!
س: بچه های شش هفت ساله کارهائی با کامپیوتر میکنند که من اصلا نمیتوانم. شما چطور؟
ج: بدون شک! امروزه بچه های شش ساله به هشت ساله ها درس کامپیوتر یاد میدهند. اصلا گویا این از همان روز اول وارد خونشان میشود!
س: در باره معایب اینترنت چه میتوانید بگوئید؟
ج: بنظر من بزرگترین عیبش آنست که بچه ها دارند از دنیای فیزیکی بریده و به دنیای مجازی پناه میبرند. بیرون رفتن و با هم سن و سالان بازی کردن دارد از یادها میرود، که باعث تاسف است

(22 جولای 2010) هی در این فکرم که نکند همین روزها فضای اینترنت پر شود و ما سرمان بی کلاه بماند! با توجه به مقادیر سرسام آوری اطلاعات که هر روز وارد سایبر میشود احتمال دارد در سالهای آینده لازم باشد در این راه صرفه جوئی کنیم. من آنرا به زمینهای بیرون شهر تشبیه میکنم که همه آشغالها را میبرند آنجا دفن میکنند. آن قدیما کسی عین خیالش نبود که یکروزی ممکنست زمین کم بیاید، ولی کم کم دارند متوجه میشوند که هر چیزی حد و حدودی دارد

(20 ژانویه 2011) از اولین خصوصیات ویکی پدیا یکی آنست که بر خلاف خیلی موسسات اینترنتی دیگر مانند گوگل و فیس بوک و غیره اصلا تجارتی نبوده و نیست. یک موسسه غیر انتفاعی است که از مردم کمک مالی دریافت میکند و امورش بیشتر بوسیله افراد داوطلب اداره میشود. اصل آن به انگلیسی است ولی در حال حاضر به 270 زبان دیگر از جمله فارسی نوشته میشود. مواد و مطالب ویکی پدیا توسط خوانندگان پیشنهاد و از طرف چند متخصص داوطلب و نیز بقیه مراجعه کنندگان حک و اصلاح میگردند. براحتی میتوان حدس زد که در اینگونه موارد احتمال برخورد عقاید و نظرات بسیار زیاد است. مسئولین میگویند یکی از اصولی را که آنها سعی میکنند رعایت نمایند ادب و نزاکت است و برای این خاطر اگر در یک نوشته پیشنهادی، نقصی مشاهده کردند اول با کمال ادب با طرف بحث میکنند. اگر به نتیجه نرسید به او اخطار میدهند. و در نهایت اگر لازم شد از درج مطلب ممانعت بعمل می آورند

(22 جون 2011) اینترنت (از وبلاگ و ایمیل گرفته تا فیس بوک و غیره) دارای خواص زیر است:
مکان سرش نمیشود. یعنی در همه جای دنیا قابل مشاهده و استفاده است
زمان سرش نمیشود. یعنی حرف یکی را با سرعت برق و باد به دیگری منتقل میکند
قضاوت نمیکند. یعنی هر کس حتی بیسواد و دیوانه هم می تواند هر چه دلش خواست بنویسد.
بله، هر کس این امکان را دارد که زمین و آسمان را بهم ببافد و در اینترنت مطلب بنویسد. دامن زدن به پخش نوشته های راست و دروغ برای آنهائی که دنبال سر و صدا و هیاهو هستند نعمتی است خدا دادی و برای ساخت و پرداخت به تئوری توطئه جان میدهد! در مقابل، انواع دیگر رسانه های گروهی این طوری نیستند. نویسنده یا گوینده تحت شرایطی است که خود احساس مسئولیت میکند. نیز، دیگران فرصت دارند مطالبش را کنترل، و تائید کنند یا نکنند

(اول آگست 2011) در وبلاگ دوستی نوشته مفصلی در مورد اینکه چطور اینترنت دارد رازها را فاش میکند دیدم که با جمله پاورقی زیر ختم میشد: یو توپ، ویکی لیکس، ودیگر امکانات مرتبط با اینترنت. اصلا هدف اینترنت رسیدن به وضعیتی است که افشا گری چنان شود که هیچ رازی باقی نماند. و من آنرا کاملا دور از حقیقت میدانم. چون نه تنها اینترنت و هیچ وسیله و ابزار دیگری نمی تواند این کار را بکند اصلا هیچکس نمی تواند و نمی خواهد این کار انجام شود! بله، درست است که خیلی از رازها فاش میشوند ولی در مقابل خیلی رازهای جدید بوجود می آیند، چه رازهای شخصی و فردی و چه رازهای اجتماعی و قومی و مملکتی. از این واقعیت عملی که بگذریم در ممالک دموکراسی، افشاگری در مقابله و تعارض با آزادی های شخصی قرار میگیرد که خیلی با شدت محافظت میشوند

(13 ژانویه 2012) گزارش مفصلی خواندم که میگفت چه جور تازه بدوران رسیده های چین دارند ولخرجی میکنند و اتومبیل های پورشه و لامبوردینی و مازاراتی و غیره که حتی تا پانصد هزار دلار قیمت دارند می خرند، و در اینترنت و بخصوص فیس بوک پز میدهند، و در نتیجه ناراضی و خشمگین ببار می آورند! این افراط تفریط ها تازگی ندارد، ولی دارد روز بروز بیشتر میشود و حالا بعلت وجود اینترنت و پخش سریع و همه جانبه اخبار، این جور هرزه کاری ها دارد برخ هر چینی که کامپیوتر دارد و یا حتی ندارد، کشیده میشود. طفلکی مائو، چطور میتواند آسوده بخوابد!

(12 نوامبر 2012) در این عصر و زمان بعلت وجود اینترنت حد و مرز آزادی بیان مورد شک و سوال قرار میگیرد. چند روز پیش در انگلستان جوانی در فیسبوک خود به دو دختری که ربوده شده بودند بد و بیراه گفته و اهانت کرده بود. او را دادگاهی کردند و قاضی سه ماه زندان برایش تعئین کرد. ولی خیلی ها میگویند این بی ادبی ها برای زندانی کردن آدم کافی نیست و باید تحملش کرد. اگر آن قدیما کسی ازین بی ادبی ها میکرد آب از آب تکان نمیخورد، ولی حالا در عصر اینترنت یکشبه تمام دنیا می تواند آنرا بخواند و ممکنست کار دست گوینده بدهد!

(ششم آوریل2016) لابد همه این را شنیده ایم که بزرگمهر گفته: "همه چیز را همگان دانند و همگان هنوز از مادر نزاده اند" این حقیر بی تقصیر اخیرا باین نتیجه رسیده ام که در این عصر و زمانه این گفته هم دارد یک پایش می لنگد! خیلی راحت میشود گفت که همگان در اوائل قرن بیست و یکم پا بعرصه وجود نهاده! و نیز لابد همه مان گوگِل را کم و بیش می شناسیم. در ضمن اینکه باید گفت این تکنولژی ماهر و مفید خودش همگان نیست، ولی می تواند هر چه همگان گفته و می گویند در ظرف چند ثانیه باصطلاح بیاورد درب خانه تحویلمان دهد!

(12 دسامبر 2017) آقای مِسکو در کتاب خود به بحث در باره حدود بیست "روند" در علم پزشکی می پردازد. اولین اینها روند "توانمند سازی بیمار" است که بخصوص در این سالهای اخیر هم در زمینه کسب اطلاعات و هم استفاده بیماران از وسائل شخصی پزشکی گسترش پیدا کرده. و همانطور که میدانیم اینترنت خود شامل انواع مختلف پخش مطالب و اطلاعات از قبیل وب سایتهای مختلف عمومی و اختصاصی تا فیس بوک و گوگل و ویکی پدیا و غیره میباشد. از طرف دیگر می دانیم که عیب بزرگی هم وجود دارد و آن بودن اخبار و اطلاعاتیست که عمدا یا سهوا اشتباه و دروغ است. بنابرین ما باید حواسمان جمع باشد!

(25 مارس 2019) بعقیده من، "حواندن" آدم را عاقل نمی کند! حتی بدتر اینکه با اضافه شدن منابع اینترنتی در این سالهای اخیر که باعث بالا رفتن دانش و دانستنی ها برای آدمیزاد شده و پتانسیل آنرا دارد که قضاوت های ما را در راه درست و مثبت بالا ببرد، می بینیم که بیشتر باعث سقوط و دلسردی گردیده. این روزها "اخبار ساختگی" ، "واقعیات عوضی" و نشر اکاذیب مانند ریگ روان در فضای سایبر بیداد میکند و آدم را کلا به بیراهه میکشاند

(پنجم آوریل 2019) مشکلی که اینک گریبانگیر رسانه اجتماعی یوتیوب شده، و قبلا هم دیگران چون گوگل و فیسبوک دچارش بوده اند، اینست که چطوری خط و مرز بین آزادی بیان و حق و حقوق فردی و اجتماعی مردم را تعئین کنند، بویژه وقتی در رابطه با بچه ها باشد. یک مثال اینست که چطور بچه ها را از رفتن به سایت هائی که مال بزرگسالان است منع نمایند. یک راه حلی که همیشه بکار برده شده و بنظر من مسخره می آید آنست که برای راهیابی باین جور سایتها بطرف هشدار دهند که اگر مثلا زیر هیجده سال دارد وارد نشود. بحق حرفهای نشنیده!

(15 و 18 دسامبر 2023) میخواهیم یکی از نکات منفی اینترنت را که همگی بآن مبتلی بوده و هستیم حلاجی کنیم. و آن از دست دادن privacy به مفهوم مُخل آسایش فرد میباشد. دو سه ماه پیش بود که با استفاده از برنامه My Drive گوگل شروع به اپلود کردن پی دی اف بعضی نوشته هایم کردم و در دسترس همگان گذاشتم. اخیرا دیدم یکدفعه تعداد "ایمیلهای آشغال" وارده، سر بآسمان زد! البته این گناه کبیره محسوب نمیشود ولی بدتر از آن زیاد وجود دارد. اخیرا متوجه یک تکنولژی دیگر که بیشتر بلا آفرین است شدم و آن وسائل و ابزار هائیست که توی خانه مان نشسته و به حرفهایمان گوش میدهند. اینها مانندَAlexa که شرکت آمازون میفروشد voice activated هستند و وقتی صدائی بشنوند حس شنوائیشان بکار می افتد و بقیه قضایا!