ینگه دنیا

سه شنبه دهم ژانویه

ضمن مرور گذشته ها، نوشته هائی پراکنده در باره وضع رسانه های گروهی اینجا دیدم و فکر کردم بهتر است در یکجا جمع و جور شوند:

(دهم سپتامبر 2012) ... امروز یکی دیگر از اصول دموکراسی یعنی "آزادی" را حلاجی میکنیم. عرض شود که ما در آمریکا راجع به اصل اول متمم قانون اساسی که در رابطه با این موضوع است زیاد شنیده ایم ولی این ماده آنقدر کوتاه است که فقط در دو سطر میگنجد: "کنگره آمریکا حق ندارد قانونی بگذراند که باعث رسمیت دادن به مذهبی بشود یا جلو آزادی مذهب را بگیرد، یا آزادی های فردی، مطبوعات، اجتماعات مسالمت آمیز، و در خواست دادخواهی از دولت را محدود نماید" خب، حالا شما بگوئید، مگر میشود با این دو سطر همه اختلافات بین آدمها را حل کرد؟! البته ما میدانیم که از دویست و اندی سال پیش تا بحال کلی کلی قوانین مفصل در باره آزادی نوشته شده و حتی کلمات قصاری چون "آزادی یک فرد تا وقتی محترم است که به آزادی دیگران لطمه نزند" ورد زبانها گردیده ولی کاملا روشن است که نه تنها کلمات نغز بزرگان بلکه خروارها قانون مدون هم نمی توانند جوابگوی احتیاجات امروزی ما آدمها باشند. برای همین هم هست که قاضی و دادگاه اختراع کرده اند!

بله، ماده اول متمم قانون اساسی که 232 سال پیش نوشته شده و در آن ضمن اشاره به آزادی های مختلف، از مطبوعات press هم که در آن زمان روزنامه بود نام برده شده، ولی حالا شامل رادیو، تلویزیون و اینترنت هم میشود. گوشی دستتان باشد