دموکراسی از الف تا یا ، 9
چهارشنبه بیست و یکم آوریل
(26 فوریه 2009) ...
س: ... یک هموطن که فقط دو هقته است به لوس انجلس آمده و معلوم نیست آیا جای دیگری رفته یا نه، در یک مجله قضاوت های جالبی کرده که بد نیست بشنوید. مثلا میگوید در اینجا هر کس میتواند بدون هیچ صلاحیت و مجوزی رادیو راه اندازد یا وقت تلویزیونی بگیرد یا یک نشریه منتشر کند. تا اینجا نظرتان را بگوئید تا برسیم به بقیه اش
ج: بطور کلی درست است ولی اینکه مختص لوس انجلس نیست. جاهای دیگر هم اینجور است و این از نتایج سیستم دموکراسی است
س: میگوید این رسانه ها که ادعای فرهنگی و اجتماعی بودن را دارند در عمل مطالب غیر اخلاقی و غیر فرهنگی و غیر مردمی ارائه میدهند
ج: این هم تازگی ندارد. در این مملکت و خیلی دموکراسی های دیگر ارائه مطالب آن چنانی یعنی پورنوگرافی تا حد زیادی آزاد است تا چه رسد به مطالبی که این هموطن آنرا غیر فرهنگی و غیر مردمی مینامد. تازه خیلی وقتها در اینکه چه چیز غیر اخلاقی و غیر مردمی است و چه چیز نیست اتفاق نظر وجود ندارد
س: ولی آقا انتقاد ایشان به رسانه های ایرانی است و نه آمریکائی
ج: یک بام و دو هوا که نمیشود. رسانه های ایرانی اینجا هم تابع همان شرایط هستند
س: یعنی ایشان باید این مطالب و برنامه های سبک را تحمل کند و جیک نزند؟
ج: نشد. درست است که دموکراسی اجازه نشر و پخش این برنامه های باصطلاح سبک را میدهد ولی در مقابل به ایشان و امثالشان هم این امکان را میدهد که از آن استفاده نکنند
س: یعنی رادیو و تلویزیون را خاموش کنند یا به نشریه بهتری روی آورند، بله؟
ج: طبیعی است. و اینجاست که میتوان به تعئین مرز موجود بین آزادی و محدودیت آن پی برد. ... تعئین اینکه چه چیزهائی در رسانه های اینجا آزاد است یا نیست کار مشکلی است ولی بطور کلی میشود گفت آن چیزهائی آزاد است که بکسی ضرری نرساند و نیز اجباری به استفاده از آنها هم نباشد ...
س: شگفتی بعدی این هموطن اینست که در لوس انجلس گروه های مختلفی را میشود دید که مثلا در یک کانال تلویزیونی عقاید کاملا متضادی ارائه میدهند
ج: به! اینرا که دیگران از محسنات دموکراسی میدانند ایشان عیب تشخیص داده اند؟ البته باید اقرار کرد که برای آنهائی که آشنائی عمیق ندارند اینجور برداشت ها بعید نیست ...