ینگه دنیا

پنجشنبه بیست و پنجم مارس 

(16 جولای 2010) ... سر مقاله ای دیدم که بخاطر دویست و سی و چهارمین سالروز استقلال آمریکا (چهارم جولای) نوشته شده بود و بنظرم جالب آمد. اینست که ازعنوانش شروع کرده و پشت سرش بخشهائی از نوشته را در زیر می آورم:
دو ایده یا اندیشه اساسی در اعلامیه استقلال، یعنی آزادی و برابری، هم در حال راهنمائی ما هستند و هم اینکه ما را دچار سرگیجه میکنند. در آنزمان وقتی نمایندگان کنگره موقت مستعمرات امپراطوری بریتانیا در قاره جدید (یعنی همان اجتماعات متفرقه در شمال شرق آمریکای آن موقع) رسما استقلال خود را اعلام داشتند و آنرا روی کاغذ آوردند، نسخه ای از آنرا به بریتانیا فرستادند . ولی از بخت بد آن نسخه ناپدید شد و بمقصد نرسید! چند ماهی طول کشید تا اینکه نسخه دومی بدست انگلیسها برسد و بخوبی معلومست که مورد تمسخر آنها قرار گرفت!
جالب اینست که جزئیات این سند مهم تاریخی حتی مورد توجه خود آمریکائیان آنزمان هم  قرار نگرفت  و به اهمیت آن پی برده نشد. در واقع نویسنده اصلی آن یعنی توماس جفرسن آنرا بیانیه دادخواهی یک مردم علیه ظلم و ستم میدانست، و نه یک اعلامیه بنیادی در رابطه با حقوق بشر و آزادیهای فردی و برابری افراد بشر. سالها طول کشید تابتدریج به نکات مهمی که در آن سند آمده بود پی برده شد.
بویژه، اولین جمله از پاراگراف دوم اعلامیه که میگوید "همه افراد بشر یکسان آفریده شده اند و آفریدگار حقوق ذاتی چندی به همه اعطا کرده، که زندگی، آزادی، و جستن خوشبختی از جمله آنهاست" از مهمترین است. این جمله کلیدی که تا به امروز راهنمای زندگی آمریکائی ها بوده و هست، در ضمن موجب اختلاف نظرها وجر و بحث های زیادی شده و میشود

 (18 جولای 2010) ... حالا به بخش دیگری از نوشته های آن مقاله نگاه میکنیم:
 ظاهرا این کلمات شیوائی را که جفرسون در اعلامیه استقلال بر زبان آوره خیلی روشن و مشخص بنظر میرسند در حالیکه پس از بیش از دویست سال هنوز هم بر سر اینکه دقیقا مفهومشان چیست و چطور باید آنها را بکار برد جر و بحث های زیادی در میگیرد. مثلا اینکه پلیس تا چه حد آزاد است که افراد مورد ظن و متصرفات آنها را بازجوئی نماید؟ یا اینکه آیا اصل آزادی بیان، بیک نفر  که بخواهد یک گروه تروریستی را  راهنمائی کند تعلق میگیرد؟ یا تحت چه شرایطی دولت میتواند دارائی های یک شهروند را تصاحب نماید؟ ...