ینگه دنیا

چهارشنبه پنجم آگست

در جلسات آینده به تکرار مطالبی از گذشته در باره اینترنت می پردازم. شاید هم مطالب تازه ای بتورمان بحورد! ضمنا فکر نمیکنم احتیاجی به بر شمردن محسنات اینترنت باشد، پس اینرا می بوسیم می گذاریم کنار!      

(29 اکتبر 2009) مقاله ای خواندم که در واقع مصاحبه ای بود بین یک ژورنالیست و یکی از مخترعین اینترنت که درست چهل سال پیش در چنین روزی آن اختراع بوقوع پیوست ...
در آن موقع با چند همکارش نطفه سیستم اینترنت را با فرستادن یکی دو کلمه از یک کامپیوتر در این دانشگاه به کامپیوتر دیگری ... که حدود ششصد کیلومتر شمال اینجا قرار دارد بستند. بقیه اش را که بصورت مصاحبه است تلگرافی می بینیم:
پس از شروع موفقیت آمیز کاربه شرکت تلفن مراجعه کردیم ولی آنها گفتند این سیستم اصلا کار نمیکند. اگر هم کار کند ما کاری بکارش نداریم! ... هزاران هزار آدم از برکت سر اینترنت میلیاردر شده اند ... من جزو آنها نیستم ولی خوب بی بهره هم نبوده ام. واقعیت آنست که آنروزها آنهائی که در اینراه پیشرو بودند به خاطر پول دنبال این کار نرفتند. مشوق اصلی ما تبادل نظر و ایده با یکدیگر و بوجود آوردن یک فن نوین و مفید فایده بود.
امروزه بچه های شش ساله به هشت ساله ها درس کامپیوتر یاد میدهند. اصلا گویا این از همان روز اول وارد خونشان میشود! ...
بنظر من بزرگترین عیبش  اینست که بچه ها دارند از دنیای فیزیکی بریده و به دنیای مجازی  سایبر   cyber world  پناه میبرند. بیرون رفتن و با هم سن و سالان خود بازی کردن دارد از یادها میرود. که خیلی باعث تاسف است

 (22 جولای 2010) من گاهی بیخودی برای خود غم و غصه درست میکنم! مثلا هی در این فکرم که نکند همین روزها فضای اینترنت پر شود و آنوقت ما همگی سرمان بی کلاه بماند!
... واقعیت اینست که با توجه به مقادیر سرسام آوری اطلاعات و نوشته ها که هر روز وارد اینترنت میشود احتمال دارد که در سالهای آینده لازم باشد در این راه صرفه جوئی کنیم ... من پیش خودم آنرا به آن زمینهای بیرون شهر تشبیه میکنم که همه آشغالها را میبرند آنجا دفن میکنند ... آیا روزی میرسد که برای بعضی از اموری را که امروز بطور رایگان انجام میدهیم (از ایمیل گرفته تا گوگل و غیره) لازم باشد پول بدهیم؟