ینگه دنیا

درست هفده سال پیش بود که در باره این حشره شگفت انگیز مطالبی شنیدم
اینکه زمانش را اینقدر دقیق میگویم بحساب حافظه ام نگذارید بلکه از خصوصیات آن حشره ناشی میشود. چون آنها هر هفده سال یکبار برای چند روزی ظاهر میشوند و بعد از دنیا میروند!

بله، در خبرها بود که باز سر و کله این حشره در شمال شرق آمریکا پیدا شده و منکه فکر کردم به نوشتنش می ارزد رفتم سراغ ویکی پدیا، و چه خوب کاری هم کردم
در زیر نکاتی چند از مطالب ویکی پدیای فارسی که در اصل خیلی مفصل است می بینیم

       زَنجـِره (Cicada)‏ یا مو یا جیرجیرک دشتی گونه‌ای حشره است دارای چشمانی ریز
       و با فاصله از هم بر روی سر و بال‌های شفاف. حدود ۱۵۰۰ گونه زنجره در جهان
       وجود دارد که غالباً در مناطق معتدل گرم تا گرمسیر سکونت دارند. به طور کلی
       چرخهٔ حیات جیرجیرک‌ها چندین ساله‌است و اکثر این دوره به صورت لارو و زیر
       زمین سپری می‌شود

       گونه ای دیگر از این حشره با نام محلی تژق وجود دارد که در خراسان جنوبی
       شهرستان قاین در فصول گرم سال یعنی از نیمه های بهار دیده می شود
       تژق هم لابه لای درختان و بوته های خشک گیاهان را برای اقامت بیشتر ترجیح
       میدهد. تژق مصرف خوراکی دارد و به ذائقه مردم محلی طعم لذیذی هم دارد
       مردم محلی قاین تژق را مثال تخمه شور و مصرف میکنند
       غالباً جیرجیرک‌های نر آواز می‌خوانند

       هر ١٧ سال یک بار اهالی شرق آمریکا مجبورند چند روزی را در کنار میلیاردها
       زنجره زندگی کنند که از اعماق زمین بالا می‌آیند تا جفت گیری کنند و باز به زیر
       خاک بروند. حمله این حشرات بسیار مشمئزکننده است اما نیش نمی‌زنند و به
       محصولات کشاورزی آسیب نمی‌رسانند
       پس از جفت‌گیری پرسرو صدا، ماده ها در میان شاخ و برگ‌ گیاهان تخم می گذارند
       که کمی بعد کرم‌ها از تخم بیرون می‌آیند و برای ١٧ سال به اعماق زمین فرو
       می‌روند و از بافت چوبی گیاهان تغذیه می‌کنند